>
نام کاربری یا پست الکترونیکی
رمز عبور

 

 

 

 

 

   الکتروشوک

الکتروشوک

دستگاهی الکتریکی که با شوک‌های الکتریکی خفیف، تارلرزۀ بطنی یا دهلیزی را بیاثر می‌کند دفیبریلاتور یا تارلرزه‌بَر[۱] نام دارد.
تارلرزه‌بَر (دستگاه شوک غیر هماهنگ) که بیشتر به نام الکتروشوک شناخته می‌شود، دستگاهی است که تارلرزه بطنی را از بین می‌برد. فیبریلاسیون (تارلرزه) بطنی زمانی رخ می‌دهد که فیبرهای عضلهٔ قلب به صورت نامنظم منقبض می‌شود.اصول عملکرد
تصویر یک دستگاه الکتروشوک در یکی از خیابان‌های موناکو
دفیبریلاتور، دستگاهی است که شوک الکتریکی را به عضله قلب می‌رساند. قبل از ۱۹۶۰، این سیستم به صورت AC ارائه می‌شود که جریان ۵ تا ۶ آمپر یا فرکانس ۶۰ هرتز را در مدت ۲۵۰ تا ۱۰۰۰ میلی ثانیه در عرض قفسه سینه بیمار اعمال می‌کردند. این روش عملاً موفقیت چندانی در اصلاح تارلرزه دهلیزی نداشت و اغلب آریتمی‌های جدیدتری ایجاد می‌کرد. دستگاه‌های امروزی که تکامل اساسی یافته‌اند در زمان روشن بودن دستگاه توسط خازن‌های موجود در دستگاه، توانایی ذخیره ۴۰۰ ژول انرژی را دارا می‌باشند. از ۱۹۶۰ به بعد، تارلرزه‌برهای DC مختلف ساخته شد. این سیستم‌ها شارژ dc را ذخیره می‌کند و روی بدن بیمار دشارژ می‌شود. تفاوت عمده بین این دستگاه‌ها، در شکل موج آن‌ها است. متداول‌ترین شکل موج‌ها، موج wnها، تک پالس، تاخیر مخروطی و ذوزنقه‌ای است.

نواع دفیبریلاتورها پنج نوع هستند:

1. دفیبریلاتور دستی خارج از بدن Manual external
2. دفیبریلاتور دستی داخلی Manual internal
3. دفیبریلاتور خارجی اتوماتیک Automated external (AED)
4. کاردیوورتر_دفیبریلاتور قابل کاشت Implantable cardioverter-defibrillator (ICD)
5. دفیبریلاتور Wearable cardiac

اهمیت ذخیره اطلاعات در دستگاه شوک اتوماتیک


دستگاه شوک اتوماتیک علاوه بر انجام دفیبریلاسیون دارای حافظه داخلی می باشد که اطلاعات مربوط به پروسه احیا قلبی مانند ECG و غیره را ذخیره می کند. اطلاعات ECG ذخیره شده در دستگاه AED که معمولاً در هنگام انجام کمک های اولیه در شرایط اورژانسی استفاده می شوند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار می باشد چراکه با استفاده از این اطلاعات تشخیص بیماری و روند درمانی بیمار پس از احیا قلبی توسط پزشک متخصص مشخص می شود.

 نکاتی در مورد اعمال شوک:


- برای افزایش هدایت الکتریکی از ژل مخصوص الکترو استفاده کنید و هرگز الکل یا ژل لوبریکانت مانند K.Y jellاستفاده نکنید. کم بودن میزان رسانایی باعث سوختگی پوست بیمار میشود.
- جریان اکسیژن را بدلیل خطر انفجار قطع کنید .
 - از تخت و بدن بیمار فاصله بگیرید.
- فشار بر روی پدالها حدود 10تا 12 کیلوگرم باشد.
 - تکان خوردن بیمار هنگام شوک نشانه انجام صحیح و ایجاد جرقه نشانه عدم تماس صحیح پوست و پدالها می باشد .
 - حتی الامکان شوک در مرحله بازدم داده شود چون در این زمان قفسه سینه مقاومت کمتری دارد و انرژی الکتریکی بیشتری به قلب می رسد .
- در مواردیکه بیمار دچار هیپوکسیا ، هیپوترمیا ، اسیدوز و عدم تعادل الکترولیت باشد کمتر به دفیبریلاسیون جواب می دهد پس بهتر است این موارد را در بیمار برطرف نمایید.
- دقت کنید که در هنگام تخلیه شوک روی بدن بیمار ، محدوده بین دو پدال روی سینه بیمار آغشته به ژل یا مرطوب (عرق کرده ) نباشد.
- حتی الامکان شوک در زمان بازدم داده شود.میزان موفقیت شوک در این زمان بیشتر است.
- برای اطفال زیر یکسال از پدال اطفال استفاده کنید.میزان شوک برای آنها 2 برابر وزن می باشد

 

آمار سایت

تعداد اعضای آنلاین : 0

تعداد کل اعضای کنسرسیوم : 1523

برای مشاهده اعضای آنلاین کلیک کنید

مراکز خدماتی و رفاهی طرف قرارداد

marakez

نماد اعتماد الکترونیک

logo الکتروشوک 

حامیان کنسرسیوم ایرکاس

  • IRSME
  • RKA
  • ACS
  • IUE
  • RFTC
  • BQC
  • DNW
  • ICS
  • TUV-EMB
  • QAL
  • Ino
  • Allaiance
  • Tckit

تبلیغات در ایرکاس

دسترسی به ژورنال مقالات

az3

تصاویر اینستاگرام ایرکاس